Column

De vlucht vooruit van de PS

Een column door Steven Creyelman

De aanval die werd ingezet op de partijfinanciering van het Vlaams Belang is niets meer of minder dan een poging om de schandalen rond de PS te verdoezelen.

In de namiddag van 24 november bevestigde Kamervoorzitter Herman De Croo dat de Parti Socialiste een procedure was gestart om de partijfinanciering van het Vlaams Belang af te nemen op basis van de zogenaamde ‘droogleggingswet’. De PS is namelijk van mening dat een citaat van Filip Dewinter in het Amerikaans-Joodse dagblad Jewish Week de vijandigheid van het Vlaams Belang tegen het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) bewijst. Larie, natuurlijk.

Waar gaat het niet over?

Op de vraag “Er zijn mensen die vinden dat joden niet kunnen stemmen voor een partij die geloof hecht aan xenofobie. Uw reactie?” antwoordde Filip Dewinter “Ik zou het woord xenofobie niet gebruiken. Als het absoluut om een fobie moet gaan, laat het dan islamofobie zijn. De islamisering van Europa is beangstigend. (…) Als dit historische proces zich verderzet, dan zullen de joden de eerste slachtoffers zijn. Europa zal voor hen even gevaarlijk worden als Egypte of Algerije.”

De tot op het bot corrupte partij van Elio Di Rupo ziet hierin een aanval op het EVRM. Maar is dat zo? Natuurlijk niet! Sinds wanneer is een fobie, angst voor iets, strafbaar? En heeft de Dewinter niet het recht om angst te hebben voor de islamisering van Europa? Ook met Dewinters uitspraak dat de joodse gemeenschap het eerste slachtoffer zal zijn van die islamisering is an sich niets mis. Mag Filip Dewinter geen mening hebben over de gevolgen van de islamisering? Bovendien is zijn visie op die gevolgen zo gek nog niet. Herinner u bijvoorbeeld welke winkels bij AEL-relletjes in Antwerpen werden aangevallen. Juist. Joodse winkels. Menigeen deelt zijn mening wanneer hij stelt dat enkele berekende extremisten het Palestijns-Israëlisch conflict proberen te importeren in Antwerpen. Is een mening strafbaar? Of sterker nog. Is het maken van een analyse strafbaar?

Waar gaat het wel over?

Het weze duidelijk dat wanneer er een stok wordt gezocht om de hond te slaan, er altijd wel eentje wordt gevonden. Maar ondertussen is het wel duidelijk dat het de PS helemaal niet te doen is om het EVRM, maar enkel en alleen om zichzelf. Meer bepaald om het afleiden van de aandacht van de corruptieschandalen waarbij de dames en heren van de PS zelf betrokken zijn. Het begon allemaal met het schandaal rond de huisvestingsmaatschappij La Carolorégienne en het daaropvolgende ‘vrijwillige’ ontslag van toenmalig Waals minister-president Van Cauwenberghe. Di Rupo’s reactie (“De parvenu’s gaan eruit!” en “De sjoemelaars gaan eruit!”) tijdens een bijzonder statutair congres van de PS in Brussel waren nog niet volledig koud toen een reeks nieuwe schandalen opborrelde. Na Charleroi was er ook in Tubeke, Ottignies, Kelmis, Saint-Ghislain, Binche, Tamines, Spa, Borgworm, Luik en La Louvière sprake van een sterke normvervaging, misbruik van overheidsgeld en corruptie.

Daarbovenop kwam dan nog eens dat in Bergen, de thuisbasis van Di Rupo, de commissaris die de huisvestingmaatschappijen diende te controleren zelf in opspraak kwam. Indien het niet zo tragisch was, zou het lachwekkend zijn. Klap op de vuurpijl is ongetwijfeld het feit dat Olivier Chastel, het MR-parlementslid die de schandalen bekendmaakte, door twee van de huisvestingsmaatschappijen voor de rechtbank werd gedaagd omdat hij een en ander in de openbaarheid bracht. Met dit feit kan de mythe van ‘le nouveau parti socialiste’ dan onmiddellijk ook naar de eeuwige jachtvelden worden verwezen.

De F1-kers

De taart is echter nog niet klaar zonder kers. Nadat Elio Di Rupo zichzelf had benoemd tot opvolger van Jean-Claude Van Cauwenberghe als Waals minister-president kwam het spook van Francorchamps uit het niets opdagen. Bleek dat de leidende Waalse politieke kaste erin geslaagd was om een contract te tekenen waarbij Wallonië jaarlijks 13 miljoen euro mag ophoesten om de F1-race te laten doorgaan en dat er een schadevergoeding van 108 miljoen euro te betalen valt wanneer het Formule-1-circus van Bernie Ecclestone eens niet in Francorchamps mag langskomen. Tragikomisch was het daaropvolgende schouwspel waarbij de PS-tenoren elkaar de zwarte piet voor het ondertekenen van een contract met dergelijke waanzinnige clausules probeerden toe te schuiven. In ‘the best of’ staat zeker het excuus van Jean-Marie Happart. Die beweerde geen Engels te begrijpen en dus niet geweten te hebben wat hij ondertekende. En zeggen dat dit de mensen zijn die het land leiden…

Rookgordijn

Het is dus geen verrassing dat Elio en zijn PS koortsachtig op zoek dienden te gaan naar een alternatief voor al die media-aandacht. En wat is er in Wallonië meer geschikt dan een rondje Vlaams Belang-bashing om de neuzen terug in dezelfde richting te duwen? Het getuigt van een onwaarschijnlijke arrogantie om na een steeds onwaarschijnlijk langer wordende lijst van corruptieschandalen de financiering van de grootste Vlaamse partij te willen afnemen. Tegelijkertijd blijkt het wel een goed rookgordijn om het zicht op de eigen schandalen af te leiden.

Dat het Vlaams Belang een vijand van het EVRM is, is natuurlijke een onzinnige bewering en bijgevolg een non-argument voor het afnemen van de partijfinanciering van het Vlaams Belang. Maar misschien moeten we de dames en heren politiekcorrecte denkers ook nog maar eens herinneren aan het waarom van de partijfinanciering zoals die vandaag bestaat. Of zijn zij het virtuele failliet van de socialistische politieke familie na onder meer het Agustaschandaal al vergeten. De partijfinanciering was niets meer of minder dan een poging tot zelfbehoud van diezelfde socialistische familie.

Pontius Pilatus

Voor het opstarten van de droogleggingsprocedure volstaat het dat zeven (!) van de twintig leden van de Controlecommissie een klacht indienen bij de Raad van State. Wie rekende op een krachtige veroordeling door de Vlaamse partijen kwam bedrogen uit. De Spirit-tuinkabouters en de SP.A leverden de nodige stemmen om de aanval via de commissie te laten doorgaan. De verontwaardigde reactie van volk en pers deed de traditionele partijen echter schrikken van hun eigen ‘initiatief’. En dus proberen zowat alle traditionele partijen hun handen in onschuld te wassen.

Blijkbaar zijn een aantal mensen vergeten wie de wet gestemd heeft. Ter herinnering… begin dit jaar keurden SP.A, VLD, Spirit en alle Franstalige partijen de zogenaamde ‘liberticidewet’ of ‘droogleggingswet’ goed. Het is die wet die ervoor zorgt dat politici een procedure bij de Raad van State tegen een partij kunnen aanspannen. Het nummer van SP.A.-voorzitter Vande Lanotte getuigt van een hoog hypocrisiegehalte: “Het is niet de taak van een politieke commissie om te oordelen over de ontvankelijkheid van dergelijke klachten en in het verlengde hiervan over de politieke betoelaging van politieke partijen.”

Vande Lanotte vergeet voor de gemakkelijkheid even de feiten. Kif Kif of MRAX, de organisaties die de kat de bel aanbonden, hebben geen klacht ingediend bij de Raad van State. Zij hebben wel de vraag aan de politieke partijen gesteld om de procedure op te starten. Vande Lanotte is daarop ingegaan. Als hij dus beweert dat ‘de politiek’ hier niets mee te maken heeft, toont hij zich geen vriend van de waarheid. De beslissing om al dan niet naar de Raad van State te trekken, is wel degelijk een puur politieke beslissing.

Nog een leuk fait divers is trouwens dat Kif Kif-voorzitter Tarik Fraihi een betaalde medewerker van de SP.A is.

De houding van SP.A-voorzitter Vande Lanotte heeft dus wel wat weg van die van Pontius Pilatus. Misschien kan hij bij het handen wassen even denken aan de rekening die hij van de Vlaamse kiezers gepresenteerd zal krijgen.


Categorie: