Column

Heb medelijden met Bart

Een column door Steven Creyelman

“Maandag is de autoruit van een medewerker kapotgeslagen omdat er een N-VA-sticker op kleefde”, zegt Bart De Wever in De Standaard van 20 september. “De ruiten van ons Brusselse secretariaat zijn bekrast. Ik krijg beledigingen en halve bedreigingen naar mijn hoofd geslingerd, van opgestoken middenvingers kijk ik niet meer op, en ik heb al moeten wegduiken omdat er naar me werd gespuwd.”

Nu juich ik die gang van zaken absoluut niet toe en ben ik zelfs van mening dat dergelijke zaken in een democratie die naam waardig volstrekt uit den boze zijn, maar een mens stelt zich toch vragen bij de selectieve verontwaardiging van Bart De Wever. Krassen in je wagen omwille van een zelfklever? Ach Bart, zelfs nobele onbekenden zoals ikzelf mogen met de regelmaat van de klok langs bij de garagist om de wagen van een nieuw laagje verf te laten voorzien. Enkel en alleen omdat een zelfverklaarde democraat zijn mening via zijn sleutels kwijt wil op mijn vehikel. Niet verder dan twee jaar terug werd de volledige buitenverlichting van mijn voortuin stukgeslagen en belandden de restanten zelf bij de buren. Allemaal in naam van de verdraagzaamheid, veronderstel ik?

Maar al wat ik in die bijna 20 jaar Vlaams Blok/Belang heb meegemaakt, is nog maar klein bier tegen wat bijvoorbeeld Filip Dewinter bijna dagelijks moet meemaken. Filip werd al meermaals niet alleen bedreigd, maar ook fysiek aangevallen. Denk maar aan het voorval in Amsterdam, voor de deur van het mediacafé Plantage, waarbij een twintigtal gemaskerde ‘democraten’ de ruiten van zijn wagen verbrijzelden met stokken en staven en daarna traangas in de wagen gooiden in de hoop hem uit de auto te krijgen voor wat niet echt als een goed gesprek zou zijn bestempeld. Dat was vlak nadat hij in het Nederlandse praatprogramma ‘Buitenhof’ een of andere smurrie in het gezicht had gekregen. Over de talloze beledigingen en bedreigingen hebben we het dan nog niet eens.

Indien de beschadigingen aan de secretariaten van het Vlaams Belang elke keer de krant zouden halen, zou het een vaste rubriek in de krant kunnen zijn. Van ingeslagen ruiten en graffiti, over aan de gevel gesmeerde excrementen tot een heuse (en gelukkig mislukte) bomaanslag op het nationaal secretariaat. Geen haan die daar naar kraait. We zullen het waarschijnlijk wel zelf uitlokken zeker?

Wat De Wever nu ondervindt, is een fractie van wat het Vlaams Blok/Belang al bijna 30 jaar meemaakt. U zal het me dan ook vergeven dat ik de ‘belevenissen’ van Bart De Wever en zijn N-VA niet echt indrukwekkend vind.



Categorie: