Column

Licht voor de lantaarn

Een column door Steven Creyelman

In de jongste editie van het lokale CD&V-blad De Lantaarn (nr.2 – 2008) vraagt CD&V-voorzitter Bart Willockx zich af of er nog zekerheden zijn in het leven. Voor de niet onsympathieke man een kapstok om een boompje op te zetten over de relaties tussen NCD en zijn eigen partij. De obligate uithaal naar het Vlaams Belang wordt hem bij deze trouwens vergeven.

In zijn artikel ‘Goedenavond beste kijkers’ trekt Willockx de parallel tussen de relatie Vlamingen-Walen enerzijds en de relatie NCD-CD&V anderzijds. “Steeds meer mensen aan beide zijden van taalgrens”, zo schrijft de lokale CD&V-voorzitter, “stellen vast dat wanneer je vriendelijk goedendag zegt, je begot een vriendelijke, ja zelfs welgemeende goedendag terugkrijgt.” Wat volgt is een vlaag van ver doorgedreven Rousseau-gedachten die ons in een bijna poëtische vorm moeten overtuigen van het feit dat alles is op te lossen als er maar lang genoeg wordt over gepraat.

Na het lezen van ‘Goedenavond beste kijkers’ kon de slechte mens in mij zich echter niet bedwingen om enkele denkpatronen in de rand van dit artikel te laten opborrelen.

Blijkbaar bereidt CD&V ook op een lager echelon dan het nationale het dumpen van de N-VA voor. Vlamingen en Walen moeten eens met elkaar spreken, zo leren we van Bart, en dan komt alles wel goed. Juist, ja … het Belgische praten werkt zolang dat in het voordeel van Wallonië is en Vlaanderen zijn wijn tot bijna zuiver water heeft verdund. Een snelle blik naar de huidige politieke situatie toont dit ogenblikkelijk aan. En het toont bovendien aan dat de honger naar macht (en de daarbij horende kabinetten) bij Yves Leterme en zijn CD&V dermate hoog is dat er van bij het begin water wordt geschonken. De oppositielegislaturen zijn voor CD&V-nationaal een waar trauma geweest en zodoende gaat het hen nu klaarblijkelijk enkel nog over de macht om de macht.

De parallel met de lokale CD&V is niet ver te zoeken. Ook hier in Buggenhout begint de tweede verplichte oppositiekuur op rij voor de CD&V stilaan pijn te doen. Het is dan ook met die context in het achterhoofd dat ik het artikel van lokaal CD&V-voorzitter Bart Willockx heb herlezen. Het is ongetwijfeld ook in die context dat u en ik het voorzichtige aanzoek van de CD&V-voorzitter aan NCD moeten interpreteren.

Moeten we ons in Buggenhout nu beginnen afvragen wanneer de onderhandelingen over het opnieuw samensmelten van de christendemocratische familie zullen aanvangen? Moeten we ons nu afvragen wanneer nonkel NCD en tante CD&V terug gaan samenwonen? Hoe moedeloos is men binnen de rangen van de CD&V of spreekt Bart Willockx in zijn artikel enkel voor zichzelf? Hoe groot is de groep binnen de CD&V in Buggenhout die van mening is dat zij enkel op die manier opnieuw licht in hun lantaarn zullen krijgen?


Categorie:   CD&V