|
Multicultuur is gewapende vrede
06.09.2007 • “Multicultuur is in feite gewapende vrede”, zegt Herman Brusselmans in een gedurfde maar rake omschrijving.
Hij is niet alleen met deze mening.
“Multiculturalisme is een heel slecht idee, een heel links idee”, zegt schrijver en nobelprijswinnaar Naipaul. “Het is erg vernietigend voor de mensen die het veronderstelt te beschermen. Multiculturalisme moedigt mensen aan om te blijven zoals ze waren.”
Het duwt hen als het ware in een blijvende achterstand. Iedereen die het wil zien, ziet het. Maar Naipaul zegt het ook. “Ze leven op hun heel kleine eilandjes. Verder weten ze niets, en ze zijn nog trots op hun onwetendheid.” Volgens Naipaul -en de immigratie- en asielcijfers bewijzen het– willen ze allemaal graag een verblijfsvergunning in het Westen. Ze willen genieten van onze wetten, van onze economische welvaart en onze democratische vrijheden. Maar voor onze cultuur en beschaving halen ze hun neus op. “Ik noem ze ‘paracitizens’”, zegt Naipaul, die geen blad voor de mond neemt en die als allochtoon en gevierd schrijver in Groot-Brittannië geen schrik moet hebben voor de gedachtepolitie van Jozef De Witte van het zogezegde Centrum voor gelijke kansen. “Een parasiet is iemand die aan een levend organisme hangt en zich voedt zonder zelf bij te dragen. Ze zijn al te zeer aangemoedigd.”
De multiculturele gedachte is de strop waarmee het vrije Westen zichzelf laat opknopen. U moet immers niet denken dat ze in hun eigen land zo dwaas zijn als wij. Tijdens het staatsbezoek van de Nederlandse vorstin Beatrix aan Turkije begin dit jaar deden zich verschillende kleine, maar betekenisvolle incidenten voor. Zo bijvoorbeeld de tafelrede van de Turkse president, die er geen onduidelijkheid over liet bestaan: “Turkije zal de komende tijd goed in de gaten houden of de nieuwe inburgeringsregels geen schade toebrengen aan de ‘culturele identiteit’ van Turken in Nederland”.
Zijn woorden moeten elke rechtgeaarde westerling toch vrij bedreigend in de oren klinken: “Nauwgezet volgen we de maatregelen die worden genomen om de Turkse gemeenschap de sociale rechten te geven die ze verdient, om hun taal en culturele identiteit te behouden en hun welzijn en welvaart”, aldus de Turkse president. Of dit de nieuwe Turkse betekenis is van het begrip ‘integratie’, kon niet onmiddellijk achterhaald worden.
Zover is het dus gekomen. Een niet-Europees land wil een Europees land verbieden zijn wetten, zeden en gebruiken aan migranten op te leggen.
|
Persbericht
